Gudrun Fischer-Santelmann

Düt und dat up platt

„Quer griepen“

Nu geiht so langsam de Tiet in‘ Goorn wedder los: Ick frei mi up dat Greun un up de eersten Knospen. In Freuhjohr is doch de allerschönste Tiet buten, wenn allens noch frisch, saftig un hellgreun is. Wenn ick na denn langen Winter mit miene Hännen – ahne Handschen ! – in de warme Eer rümweuhl, denn geiht mi dat gaut un ick feuhl mi so wunnerbor lebennig! Un vör allen bün ick jedet Mal froh, dat miene Fingernagels nich so lang sünd un ick de Eer achteran eenfach wedder ünnerrut schrubben kann! Wie maakt de annern dat blooß? De, de so bannich lange Fingernagels hebbt, dat de Dreck dor vääl bäter ünner hängenblieben kann?

Rümlopen kann jo bi us in Düütschland jeder as he well. Taun Glück schrifft us keener wat vör: Dat is egaal, ob we uuse Faut- oder Fingernagels greun un blau oder lila anpinselt. Un dat scheert keenen, dat „Conchita Wurst“ mit Kleed un Vullboort bi‘n ESC mitmaakt un sogor gewinnt. De meisten hier bi us kaamt mit so wat kloor un mischt sick nich in. Manchmal möch ick aber doch tau geern upspringen un mi inmischen: Wenn dat üm Ätenssaaken geiht, denn hört bi mi de Spaaß nämlich up! As ick nülich Kees inkofft hebb, dor is mi benah de Apptiet vergahn. De Verköperin har nämlich ok düsse langen upgeklävten Fingernagels – un keene Handschen an! Mit ehre langen Krallen har se de dünnen „Latexöberteiher“ bestimmt ok glieks wedder tweimaakt, dorüm har sick dat öberhaupt nich lohnt, wecke antauteihn! Jedenfalls wöör se de ganze Tiet öber mit ehre Hännen an denn Kees taugang un klei dor mit ehre pechswadden Fingernagels (mit Glitzermuster !) an rüm, weil se dat Papier nich affreech. Is jo ok kloor, dat dat nich affgüng, denn de arme Froo könn jo gor nich önnich taufaten mit ehre langen Nagels! Un in düssen Ogenblick, as ick dor bi denn Keesträsen stünn un teuv, dor stell ick mi vör, wo se womöchlich vörher all öberall wään wöör mit ehr „Krallen-Warktüüch“. Har se vörher all Gehacktes dormit affwagen un dorvon noch wat ünner ehre Nagels kläben? Gistern tau Huus in de Goorneer weuhlt, so as ick? Har se morns vör de Arbeit all ehr lüttschet Kind wickelt? Un möss se amenn‘ bi ehre Arbeit an denn Keesträsen twischendörch ok mal up Klo?? Dat woll ick mi leeber gor nich allens genau utmalen, süss har ick denn Kees glieks lingen laten. Aber angahn könnt har dat allens, oder? Un dat Slimme an düsse Nagels is jo, dat du jüm von baben gor nich anseihn kannst, wenn se von ünnen nich rein sünd un sick de Dreck dorünner sammeln deit. „Baben hui un ünnen pfui“ oder so. Un dorüm hebbt düsse Nagels eegentlich nix tau seuken bi apene Läbensmittel, in‘ OP von‘ Krankenhüüs, in de Backstuuv oder in‘ Fischwagen, dücht mi.

Ick well nu ok keenen diskriminieren oder beurdeilen, aber ick fraach mi doch, wo düsse Minschen öberhaupt trechtkaamt in ehr Läben. Ick glööv, ick dä mi mit so ne Krallen in eene Tour ut Verseihn süms kratzen un de Huut apenrieten. Oder irgendwo hängenblieben. Oder de Nagels affbräken. För mi wöörn düsse „künstlichen Verlängerungen“ eene Straaf un as so ne „Behinnerung“: Wie schöll ick miene Arbeit maken, wenn ick gor nich mehr mit miene Fingerkuppen up mienen Klappräkner keum? Wie maakt düsse Froons dat blooß, dat se trotzdäm noch up de lüttschen Tasten von ehren Ackerschnacker rümtippen künnt? Un ok Klavierspälen kannst du doch vergäten, wenn dat bi jeden Ton, denn du späälst, jümmer „klack“ „klack“ „klack“ maakt.

Aber an de Kass bi’n Inköpen hebb ick mi mal genau ankäken, wat de Trick is, wenn du so lange Nagels hest: Du musst ganz eenfach „quer griepen“! As de Kassiererin na de Cent-Stücke griepen woll, dor neuhm se se mit de Sieten von ehre Finger, also „quer“. Ssüh, so „eenfach“ geiht dat, dach ick – wat is dat praktisch, dat Geld so „quer“ uptaunähmen. Aber wat deit’n nich allens för de „Schöönheit“…

 

 

 

Mehr über Gudrun Fischer-Santelmann erfahren

Back to Top