düt und dat ob platt

Denn ganzen Sommer öber wöör allens so eenfach: du mösst gor nich groot dor öber nadenken, wat för Tüüch un wecke Schauh du antüsst. Dat wöör meist so heit, dat du blooß jümmer mit dünnet Sommertüüch rümlopen könnst. Wääkenlang blooß plattbarft lopen oder Flip-Flops anteihn. Wat wöör dat wunnerbor! Un nu geiht dat Ganze wedder los: De Winter is dor, un mit em dat koole Weer. Un wenn ick denn bi miene Arbeit ok noch vääl an‘n Schrievdisch sitten un mi nich bewägen dau, denn is’t so wiet: Ick hebb denn ganzen Dach lang koole Feute. Un nix, aber ok gor nix helpt! Egaal, wo dick miene sümsknütt’n Wullstrümpe sünd – miene Feute blieft koolt. Dat is, as ob dat ganze Blaut un de „Energie“ baben in mienen Brägen suust, wenn ick an‘ Denken un Schrieben bün – un ünnen blifft allens koolt. Nix tau maken. Dat eenzige, wat helpt, is Bewägung. Aber ick kann jo nich denn ganzen Dach lang mit mienen Klappräkner in de Hand rümlopen un näbenbi womööchlich noch Turneubungen maken, dormit miene Feute warm blievt!! Un öberhaupt is dat jo „anatomisch bedingt“, dat vääle Froens jümmer koole Feute hebbt. Wi künnt dor gor nix för! Mien Kirl kann jedenfalls een Leid dorvon singen… Dormit he sick mien Gejammer nich länger anhörn mutt, hett he mi taun Geburtsdach ganz besonnere Strümpe schenkt. Nich blooß schön dick un lang sünd se, sonnern se hoolt di ok in‘ koolsten Winter (falls dat noch mal eenen gifft!) egaalwech warm. Wüssen ji eegentlich all, dat dat düsse neimodischen „beheizbaren“ Strümpe gifft? Dree Stufen gifft dat, un tauerst hebb ick jümmer tau Huus all de Stufe instellt, de ick brukt hebb, wenn ick irgendwo henwoll. So manchet Mal wöör dat denn aber doch tau warm, bi’n Osterfüer oder so. Oder doch tau koolt, wenn du blooß Stufe 1 instellt harst un lange Tiet buten rümstahn mösst. Miene Familje woll mi all lang dorvon öbertügen, dat dat doch vääl eenfacher is, de Strümpe öber de „App“ von mien Handy ut tau stüern. Un gistern hebb ick dat nu mal utprobeiert. Ick stünn nämlich denn ganzen Dach up eenen Adventsmarkt rüm. Tauerst funkschonier dat ganz wunnerbor un de Strümpe wöörn jüst so warm, as ick se hebben woll. Wenn Stufe 3 tau heit wöör, denn könn ick öber de „App“ eenfach Stufe 2 oder 1 instellen. De Stüerung funkschonier as so’n Wunner. Un wöör so eenfach tau bedeinen! All de annern pedden von eenen Faut up denn annern, weil se an freiern wöörn. Un ick, ick stünn eenfach dor un har warme Feute.

Aber denn upmal mutt wat scheifgahn wään: Jüst har ick de Temperatur rünnerstellt un miene Feute harn sick wedder affkeuhlt, dor maark ick, dat de Strümpe wedder von alleen wärmer wöörn! Funkschonier de „App“ doch nich hunnertprozentig? Dat nächsde Mal doch leeber wedder vörher „von Hand“ instellen un de „App“ „deaktivieren“? So langsam wöör dat nämlich nich mehr uttauholen un miene Feute füngen an tau dampen! As ob ick öber Füer leup, so feuhl sick dat an. Un ick füng önnich an tau schweeten! As ick mi ümkeik up denn Markt, föll mi up, dat vääle up ehr Handy rümtippen dään. Dat is jo an sick nix Neies. Aber upmal füng dat an, nich blooß ut miene, sonnern ok noch ut annere Stäbel tau qualmen. Harn de annern ok so ne Strümpe an, de se mit ehre „Fernbedeenung“ stüern können? Un nu stüer amenn een ganz annere de Strümpe? So as freuher, as wi mitmal dat Blarn von dat Naaberskind up uus‘ Babyphon uppe harn?

Dat hölp nix: Ick möss de Böxenbein hochkrempeln un de Strümpe per Knoopdruck utstellen, dormit dat nich noch heiter wöör!!! Un dat dään de annern ok. Stellt jau düt Bild mal vör: öberall Minschen, de mit upgekrempelte Böxenbein up’n Markt rümstahn dään….

Anzeige

Gudrun Fischer-Santelmann

Genau hinschauen: Autorin Gudrun Fischer-Santelmann nutzt diese Gabe, um Alltagssituationen und besondere Augenblicke aufzugreifen und sie mit Witz, Ironie und einem Augenzwinkern zu beschreiben.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.

Bitte füllen Sie dieses Feld aus
Bitte füllen Sie dieses Feld aus
Bitte gib eine gültige E-Mail-Adresse ein.

Menü